• turned_in تاندونوپاتی روتاتورکاف

    تاندونوپاتی روتاتورکاف (rotator cuff tendinopathy)

    روتاتور کاف گروهی از عضلات و تاندونهای آنها هستند که  مفصل شانه را در بر میگیرند و باعث استحکام سر استخوان بازو در محل خود یعنی حفره کم عمق گلنوئید در استخوان کتف می شوند.

    این عضلات عبارتند از:

    عضله فوق خاری (سوپرااسپایناتوس) عضله تحت خاری (اینفرااسپایناتوس) ،

    عضله گرد کوچک (ترس ماینور) و عضله تحت کتفی(ساب اسکاپولاریس ) .

    مفصل شانه بیشترین دامنه حرکتی را بین مفاصل بدن دارد وهمین امر باعث کاهش ثبات مفصل و آسیب پذیری بالای آن می باشد ،به طوری که درد شانه سومین علت شایع مراجعه به پزشک بعد از سرماخوردگی و کمردرد می باشد.

    شایعترین علت درد شانه بیماریهای روتاتور کاف میباشند که از التهاب ساده تا انواع پار گیها را شامل میشود.

    تاندونوپاتی روتاتورکاف

    اولین گزارش مربوط به آسیب و پارگی تاندون روتاتورکاف به سال ۱۸۳۴ بر می گردد و از آن زمان تا کنون مطالعات زیادی در خصوص نحوه ایجاد آسیب و فرسایش تاندونهای روتاتور کاف انجام شده است ولی کماکان مکانیزم دقیقی که منجر به آسیب ودژنراسیون تاندونهای روتاتور کاف می شود ،مورد بحث است ولی در مجموع می توان فاکتورهای خارجی یعنی گیرکردن وسایش مکرر تاندونهای روتاتور کاف زیر ساختارهای استخوانی و لیگامانی سر شانه ، فاکتورهای داخلی یعنی تغییرات پیشرونده دژنراتیو ناشی از افزایش سن ، و فاکتورهای بیومکانیک ناشی از ساختار اهرمی اندام فوقانی که باعث اعمال نیروی بسیار زیادی به تاندونهای روتاتور کاف می شود را دخیل دانست.

    علت این امر که چرا آسیبهای روتاتور کاف در بعضی از افراد درد شانه ایجاد نمی کند و درسایر موارد باعث درد شانه می شود مشخص نمی باشد. در بررسی ام آرآی (MRI) از افراد بدون درد شانه ، در ۳۴% موارد درجاتی از آسیب و پارگی تاندونهای روتاتور کاف مشاهده میشود.

    علائم ونشانه های بیماریهای روتاتور کاف

    1. درد : که معمولا مبهم ،گنگ و عمقی می باشد و در ناحیه جلو و یا خارج شانه احساس می شود و گاهی تا وسط بازو انتشار می یابد. شروع درد در نیمی از موارد تدریجی می باشد و به مرور زمان زیاد می شود وبیمار نمی تواند دقیقا شروع آن را به خاطر آورد و در بقیه موارد ،بیمار می تواند شروع آن را به یک فعالیت  یا حادثه خاص نسب دهد . درد معمولا در انجام فعالیتهایی که مستلزم بالا بردن دست می باشند تشدید می شود. درد می تواند با خواب بیمار تداخل نماید خصوصا اگر روی شانه مبتلا خوابیده شود.
    2. سختی در انجام کارهای بالای سر مانند شانه کردن موها و یا رساندن دست به پشت.
    3. کاهش قدرت حرکتهای شانه

    علل بیماریهای روتاتور کاف

    آسیب تاندونهای روتاتور کاف میتواند ناشی از افتادن روی شانه و ضربه باشد ولی به طور شایعتر ناشی از تغییرات فرسایشی(دژنراتیو) پیشرونده در طول زمان است که معمولا به دنبال فعالیتهای مکرر بالای سر و یا بلند کردن اجسام سنگین به مدت طولانی، رخ می دهد .

    فاکتورهای خطرساز آسیب تاندونهای روتاتور کاف

    1. سن:با افزایش سن شانس درد شانه ناشی از بیماریهای روتاتور کاف زیادتر می شود وبعد از چهل سالگی شایعتر است.پارگی تاندونهای روتاتور کاف قبل از چهل سالگی ندرتا دیده می شود.
    2. ورزشهای خاص:ورزشکارانی که حرکات مکرر بازو بالاتر از سطح افق دارند مانند والیبال،بسکتبال ،تنیس،شنا و ..در معرض بیشتر درد شانه ناشی از آسیب تاندونهای روتاتور کاف قرار دارند.
    3. مشاغل ساختمانی مانند نقاشی ساختمان و گچکاری و مشاغلی که نیاز به حرکت مکرر بازو دارند مانند نجاری
    4. سابقه خانوادگی: درد شانه ناشی از بیماریهای روتاتور کاف در بعضی از خانواده ها بیشتر دیده می شود.

    عوارض بیماریهای روتاتور کاف

    بدون درمان ، بیماریهای روتاتور کاف میتوانند منجر به از دست رفتن دائم حرکت ویا ضعف شانه شوند ویا به ساییدگی شدید شانه ختم شوند.گرچه برای درمان استراحت شانه لازم است ولی باید توجه داشت که بی حرکتی طولانی مدت شانه ممکن است منجر به سفت شدن شانه و شانه منجمد شود.

    پیشگیری از درد شانه ناشی ازبیماریهای روتاتور کاف

    افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماریهای روتاتور کاف قرار دارند ویا در گذشته آسیب تاندون روتاتور کاف را تجربه کرده اند ، می توانند با انجام ورزشهای کششی و تقویتی شانه از شانس ابتلا به این آسیبها بکاهند.

    بسیاری از افراد تنها به تقویت عضلات جلوی قفسه سینه و شانه و بازو بسنده می کنند و از تقویت عضلات پشت شانه و کتف غافل می شوند که این امر باعث به هم خوردن تعادل بیومکانیک شانه و کتف شده ،افزایش خطر ابتلا به آسیبهای روتاتور کاف ودرد شانه را به دنبال دارد.

    البته باید توجه داشت که رعایت اصول بهداشت حرفه ای و ورزشی ،خصوصا خودداری از انجام طولانی مدت فعالیتهای بالاتر از سطح افق نیز در کاهش آسیب تاندونهای روتاتور کاف  موثر هستند.

    ورزشهای مناسب باید توسط پزشک یا فیزیوتراپیست و با توجه به شرایط بیمار آموزش داده شوند.

    تشخیص بیماریهای روتاتور کاف

    همانند سایر بیماریها، تشخیص بیماریهای روتاتور کاف شانه نیز بر شرح حال دقیق و معاینه بالینی استوار است.

    پزشک معالج ممکن است برای تایید تشخیص و رد سایر علل درد شانه از روشهای تصویر برداری استفاده کند که معمولترین آنها گرافی ساده ، سونوگرافی و ام آر آی هستند .

    درمان درد شانه ناشی از بیماریهای روتاتور کاف

    درمان بیماریهای روتاتور کاف بر اساس شدت آسیب  متفاوت بوده ، شامل درمانهای غیر جراحی و درمانهای جراحی می باشد. درمانهای غیر جراحی شامل موارد زیر میباشند:

    ۱- استراحت نسبی وخودداری از انجام حرکتهای درد ناک شانه

    ۲- استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند بروفن و ناپروکسن.استفاده از این داروها نباید بیشتر از دوهفته باشد.

    ۳- استفاده از مدالیته های سرمایی و گرمایی. معمولا در موارد حاد(سه روز اول) از سرما و در موارد مزمن از گرما استفاده می شود.

    ۴- فیزیوتراپی شامل استفاده از مدالیته های مختلف مانند جریان الکتریکی و اولتراسوند و ورزش درمانی.

    ۵- تزریق کورتیکواستروئید (کورتون) در شانه که نباید بیش از دو نوبت تزریق صورت گیرد.

    ۶- بلوک عصب سوپرااسکاپولار با بوپیواکائین

    ۷- شاک ویو تراپی (ESWT) .

    در مواردی که درد شانه ناشی از تاندونوپاتی روتاتور کاف، به دارو و فیزیوتراپی پاسخ مناسب ندهد و پارگی کمتر از پنجاه درصد ضخامت تاندون را درگیر کرده باشد می توان از شاک ویو تراپی استفاده کرد که معمولا سه تا پنج جلسه هفتگی برای درمان نیاز است.

    در صورتی که آسیب روتاتور کاف به درمانهای ذکر شده پاسخ ندهد ویا آسیب تاندون شدید ویا کامل باشد نیاز به درمان جراحی میباشد.

  • شما هم نوشته ای بنویسید chat_bubble_outline

    account_circle
    email
    language
    mode_edit